Πώς να ψαρέψετε την Πέστροφα των Κοραλλιών: Κερδίζοντας τον αγώνα μακριά από τον ύφαλο

Γρήγορη Απάντηση

Η πέστροφα των κοραλλιών είναι ένα αρπακτικό που ενεδρεύει και ζει κολλημένο στους τροπικούς κοραλλιογενείς υφάλους, οπότε όλο το παιχνίδι είναι να ψαρεύετε με ζωντανά δολώματα, jigs ή συρόμενα τεχνητά δολώματα κοντά στις άκρες των υφάλων, στα bommies (μεμονωμένα κοράλλια) και στις απότομες πλαγιές — και μετά να σύρετε το ψάρι πάνω και μακριά από το κοράλλι πριν προλάβει να σας μπλέξει στη δομή. Οι πιο σταθερές μέθοδοι είναι η συρόμενη ή αγκυροβολημένη αλιεία στην ανάντη πλευρά μιας άκρης υφάλου και η αποστολή ενός ζωντανού δολώματος (ή ενός μαλακού πλαστικού / μεταλλικού jig) στον βυθό, και η συρόμενη αλιεία με βαθιά καταδυόμενα σκληρά τεχνητά δολώματα κατά μήκος των ορίων των υφάλων και των άκρων των καναλιών για να καλύψετε έδαφος. Το δάγκωμα είναι καλύτερο τους θερμούς μήνες με καλή διαύγεια νερού και ισχυρή παλιρροιακή ροή — γύρω από την κορυφή και τον πυθμένα της παλίρροιας όταν το ρεύμα σπρώχνει το δόλωμα στον ύφαλο. Η πιο σημαντική συμβουλή: όταν μια πέστροφα κοραλλιών δαγκώσει, κλειδώστε και σηκώστε αμέσως δυνατά — τα πρώτα δύο δευτερόλεπτα αποφασίζουν αν θα το πιάσετε ή θα το χάσετε στον ύφαλο. Η πέστροφα των κοραλλιών διαχειρίζεται αυστηρά σε υφάλους όπως ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος της Αυστραλίας. Πάντα να ελέγχετε τα τρέχοντα όρια μεγέθους, τα όρια αλίευσης και τυχόν εποχικές ή αναπαραγωγικές απαγορεύσεις πριν κρατήσετε ένα ψάρι, επειδή οι κανόνες διαφέρουν ανάλογα με την τοποθεσία και αλλάζουν κάθε χρόνο.

Γνωρίστε το ψάρι πριν το στοχεύσετε

• Ταυτότητα: Η πέστροφα των κοραλλιών (Plectropomus leopardus), που ονομάζεται επίσης λεοπάρδαλη κοραλλιογενής σφυρίδα ή κοινή πέστροφα των κοραλλιών, είναι ένα μέλος της οικογένειας των σφυρίδων/ροφόδων (Serranidae) που ζει σε υφάλους και βρίσκεται σε όλο τον Ινδο-Ειρηνικό. Παρά το όνομα "πέστροφα", δεν σχετίζεται καθόλου με τις πέστροφες του γλυκού νερού.
• Το χαρακτηριστικό που την προδίδει: Ένα έντονο πορτοκαλοκόκκινο έως ελαιόχρωμο σώμα γεμάτο με μικρές, διακριτές φωτεινές μπλε κηλίδες που περιβάλλουν επίσης τα μάτια. Οι μπλε κηλίδες είναι το κλασικό σημάδι που διαχωρίζει την πέστροφα των κοραλλιών από άλλους κοραλλιογενείς μπακαλιάρους.
• Πολύτιμο έδεσμα: Η πέστροφα των κοραλλιών είναι ένα από τα πιο πολύτιμα ψάρια υφάλων στον Ινδο-Ειρηνικό — σφιχτή, λευκή, γλυκιά σάρκα που έχει υψηλές τιμές στο εμπόριο ζωντανών ψαριών υφάλων. Αυτή η αξία είναι ακριβώς ο λόγος που ρυθμίζονται τόσο αυστηρά.
• Συμπεριφορά — ένα αρπακτικό ενέδρας του υφάλου: Κρατιούνται κοντά σε κοράλλια, προεξοχές, σπηλιές και bommies (μεμονωμένα κοράλλια), ορμώντας έξω για να χτυπήσουν τη λεία και επιστρέφοντας αμέσως στο κάλυμμα. Είναι εδαφικά και δεσμευμένα στη δομή, όχι περιπλανώμενα σε ανοιχτά νερά.
• Μέγεθος: Τα περισσότερα ψάρια που αλιεύονται με καλάμι και μηχανισμό έχουν βάρος 1,5-6,5 lb (0,7-3 kg) και μήκος περίπου 30-55 cm. Τα καλά ψάρια φτάνουν τα 8-15 lb (3,6-6,8 kg), και το είδος μπορεί να ξεπεράσει τα 50 cm έως 70 cm+ με μεγαλύτερα άτομα άνω των 20 lb (9 kg) να είναι πιθανά σε υγιείς υφάλους.
• Διατροφή: Δολώματα υφάλων (φυσίλιες, χαρντχεντς, μικρά χειλιά και νταμσέλφις), καλαμάρια και καρκινοειδή. Είναι οπτικοί, εκρηκτικοί κυνηγοί που χτυπούν δυνατά και γρήγορα.
• Εύρος: Κοραλλιογενείς ύφαλοι σε όλο τον δυτικό Ειρηνικό και τον ανατολικό Ινδικό Ωκεανό — ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος και η Θάλασσα των Κοραλλιών, βόρεια Αυστραλία, Ινδονησία, Φιλιππίνες, Παπούα Νέα Γουινέα, και στον τροπικό Ειρηνικό.

Πότε να ψαρέψετε: Εποχή, ώρα της ημέρας και θερμοκρασία νερού

Η πέστροφα των κοραλλιών είναι ένα τροπικό ψάρι και τρέφεται καλύτερα σε ζεστό νερό, περίπου 73-84°F (23-29°C). Παραμένουν αλιεύσιμα όλο το χρόνο σε τροπικούς υφάλους, αλλά τα παράθυρα δαγκώματος οξύνονται με τις συνθήκες και όχι με μια ενιαία "εποχή".

Η παλίρροια είναι ο βασιλιάς. Το κινούμενο νερό είναι αυτό που ενεργοποιεί την πέστροφα των κοραλλιών. Το καλύτερο ψάρεμα συνήθως συμβαίνει στην άνοδο και γύρω από την αλλαγή της παλίρροιας, όταν το ρεύμα σαρώνει τα δολώματα κατά μήκος των άκρων των υφάλων και των καναλιών και η πέστροφα ανεβαίνει για να τραφεί. Το στάσιμο νερό σε νεκρή άμπωτη ή πλημμυρίδα συχνά ησυχάζει. μια ισχυρή παλιρροιακή ώθηση τα ενεργοποιεί. Οι μικρές παλίρροιες (ηπιότερη ροή) μπορούν να ψαρέψουν καλύτερα σε ρηχές κορυφές υφάλων, ενώ οι μεγαλύτερες ροές ταιριάζουν σε βαθύτερες άκρες και κανάλια.

Ώρα της ημέρας: Οι περίοδοι χαμηλού φωτισμού είναι οι καλύτερες. Νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα παράγουν την πιο σταθερή δράση στην επιφάνεια και στις άκρες, και οι συννεφιασμένες μέρες μπορούν να επεκτείνουν το δάγκωμα. Το μεσημέρι εξακολουθεί να παράγει σε βάθος στα bommies, ειδικά όταν μια καλή παλίρροια συμπίπτει με το μέσο της ημέρας.

Η διαύγεια του νερού έχει σημασία επειδή η πέστροφα των κοραλλιών είναι οπτικοί κυνηγοί. Το καθαρό, διαυγές νερό ψαρεύεται πολύ καλύτερα από το βρώμικο νερό απορροής. Μετά από έντονη βροχή που σπρώχνει λασπωμένο νερό σε παράκτιους υφάλους, μετακινηθείτε σε καθαρότερο εξωτερικό ύφαλο.

Σε πολλούς υφάλους υπάρχουν εποχικές απαγορεύσεις αναπαραγωγής (συχνά χρονικά συνδεδεμένες με τις περιόδους νέας σελήνης τους θερμότερους μήνες) κατά τις οποίες απαγορεύεται εντελώς το ψάρεμα για πέστροφα κοραλλιών και άλλα ψάρια με πτερύγια κοραλλιογενών υφάλων — δείτε την ενότητα κανονισμών.

Πού ζουν και πώς να διαβάσετε τη δομή

Η πέστροφα των κοραλλιών έχει να κάνει με τη σκληρή δομή και τις άκρες όπου οι θηρευτές ενεδρεύουν το δόλωμα:

• Άκρες υφάλων και απότομες πλαγιές: Το όριο όπου το κοράλλι συναντά βαθύτερα νερά ή ένα αμμώδες κανάλι είναι η κλασική ζώνη της πέστροφας των κοραλλιών. Δουλέψτε δολώματα και τεχνητά ακριβώς κατά μήκος αυτής της άκρης.
• Bommies (μεμονωμένα κοράλλια): Ένα μόνο κοράλλι που αναδύεται από τον βυθό φιλοξενεί συχνά ένα ή περισσότερα καλά ψάρια. Ρίξτε ή αφήστε το δόλωμα κοντά του — αλλά να είστε έτοιμοι να βουτήξουν αμέσως πίσω.
• Κανάλια και περάσματα: Τα ρεύματα που διοχετεύονται μεταξύ των υφάλων συγκεντρώνουν δολώματα και θηρευτές. Σύρετε κατά μήκος των άκρων των καναλιών σε μια τρέχουσα παλίρροια.
• Προεξοχές, σπηλιές και υποσκαφές: Η πέστροφα των κοραλλιών χρησιμοποιεί προεξοχές ως σταθμούς ενέδρας. Τα δολώματα που δουλεύονται κοντά στη βάση μιας προεξοχής προκαλούν χτυπήματα.
• Πλαγιές υφάλων και λούκια: Ο σπασμένος βυθός, οι περιοχές με χαλίκια και τα λούκια κατά μήκος μιας πλαγιάς υφάλου φιλοξενούν ψάρια, ειδικά όπου συγκεντρώνονται κοπάδια δολωμάτων.
• Βάθος: Κυμαίνονται από ρηχές κοραλλιογενείς επίπεδες περιοχές λίγα μέτρα κάτω έως 100 ft (30 m) ή περισσότερο σε εξωτερικές πλαγιές υφάλων. Τα μεγαλύτερα, παλαιότερα ψάρια συχνά κρατιούνται βαθύτερα.

Διαβάζοντας το: βρείτε την άκρη, βρείτε το ρεύμα, βρείτε το δόλωμα. Ένα βυθόμετρο που σηματοδοτεί το δόλωμα και δείχνει τη δομή του υφάλου και τις απότομες πλαγιές είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Οι χάρτες και τα θαλάσσια δεδομένα του FishRadar σας βοηθούν να ευθυγραμμίσετε τις άκρες του υφάλου, την κατάσταση της παλίρροιας και τα παραγωγικά νερά πριν δεσμευτείτε σε μια συρόμενη αλιεία.

Καλύτερα δολώματα

Τα ζωντανά και φρέσκα δολώματα είναι θανατηφόρα για την πέστροφα των κοραλλιών επειδή βασίζονται σε πραγματική λεία υφάλων:

• Ζωντανά δολώματα ψαριών είναι το κορυφαίο δόλωμα — μικρές φουσίλιες, χαρντχεντς, γιάκας/σλιμι μάκερελ, κέφαλοι, ή οποιοδήποτε ζωντανό δόλωμα ψαριού υφάλου, καρφωμένο από τη μύτη ή τους ώμους και αποσταλμένο κοντά στην άκρη του υφάλου. Ένα ζωντανό δόλωμα που αγωνίζεται κοντά σε ένα bommie σπάνια διαρκεί πολύ.
• Φρέσκα νεκρά δολώματα λειτουργούν επίσης καλά: ολόκληρα μικρά ψάρια, φιλέτα ψαριών και λωρίδες σάρκας, καλαμάρια και σαρδέλες ψαρεμένα στον βυθό κοντά στη δομή.
• Καλαμάρια και χταπόδια είναι σκληρά, ανθεκτικά δολώματα που παραμένουν στο αγκίστρι κατά τη διάρκεια του χτυπήματος και προσελκύουν έντονα την πέστροφα των κοραλλιών.
• Λωρίδες σάρκας (κέφαλος, παλαμίδα, τόνος) κομμένες σε κωνική λωρίδα κυματίζουν δελεαστικά στο ρεύμα και είναι μια αξιόπιστη εφεδρεία όταν τα ζωντανά δολώματα είναι σπάνια.

Δέστε τα δολώματα έτσι ώστε να παρουσιάζονται φυσικά στο ρεύμα, αλλά κρατήστε το παράμαλλο και το αγκίστρι ισχυρά — μια πέστροφα κοραλλιών θα καταπιεί ένα δόλωμα και θα στραφεί αμέσως προς τον ύφαλο, οπότε δεν υπάρχει χρόνος για μια ελαφριά, λεπτή παρουσίαση κοντά σε βαριά κοράλλια.

Καλύτερα τεχνητά δολώματα, jigs και μύγες

Τα τεχνητά δολώματα σας επιτρέπουν να καλύψετε έδαφος και να στοχεύσετε ενεργά την πέστροφα, και λειτουργούν εξαιρετικά καλά:

• Μαλακά πλαστικά: Πλαστικά τύπου paddle-tail και jerk-shad (περίπου 4-7 ίντσες) σε κεφαλή jig αρκετά βαριά ώστε να φτάσει στον βυθό κοντά στη δομή. Τα φυσικά χρώματα δολωμάτων και τα φωτεινά χρώματα υφάλων (ροζ, chartreuse, χρυσό) παράγουν και τα δύο. Αναπηδήστε και σηκώστε τα κατά μήκος της άκρης.
• Μεταλλικά jigs (knife/slow-pitch jigs): Ρίχνονται στον βυθό πάνω από βαθύτερα bommies και πλαγιές υφάλων και δουλεύονται με κίνηση ανύψωσης-πτώσης ή slow-pitch, τα jigs είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να φτάσετε σε ποιοτικές πέστροφες που κρατιούνται βαθιά.
• Βαθιά καταδυόμενα σκληρά τεχνητά δολώματα: Για συρόμενη αλιεία, βαθιά καταδυόμενα τεχνητά δολώματα προφίλ μινώου που φτάνουν στην άκρη του υφάλου και κατά μήκος των ορίων των καναλιών. Σύρετε τα λίγο έξω από τη δομή για να προσελκύσετε ψάρια — ένας αποδεδειγμένος τρόπος για να βρείτε διάσπαρτες πέστροφες κατά μήκος μιας γραμμής υφάλου.
• Vibes και blades: Άνευ χειλιών δολώματα δόνησης που δουλεύονται κάθετα ή ρίχνονται και αναπηδούν κοντά στη δομή προκαλούν χτυπήματα αντίδρασης.
• Μύγες: Με βαρύ εξοπλισμό μύγας, μεγάλα σχέδια δολωμάτων (Clousers, deceivers) και απομιμήσεις ψαριών υφάλων που ρίχνονται στις άκρες των υφάλων και τραβιούνται γρήγορα μπορούν να ανεβάσουν πέστροφες κοραλλιών — μια εξειδικευμένη αλλά πραγματικά αποτελεσματική επιλογή σε καθαρά ρηχά νερά.

Συμβουλή συρόμενης αλιείας: σύρετε τα τεχνητά δολώματα κατά μήκος της άκρης του υφάλου σε μια εργαζόμενη παλίρροια για να εντοπίσετε ενεργά ψάρια, μετά σταματήστε και δουλέψτε δολώματα ή jigs μέσα στη ζώνη μόλις τα βρείτε.

Εξοπλισμός: Καλάμι, μηχανισμός, πετονιά, παράμαλλο και αγκίστρια

Το ψάρεμα της πέστροφας των κοραλλιών είναι ένα παιχνίδι διελκυστίνδας ενάντια στον ύφαλο, οπότε ο εξοπλισμός πρέπει να είναι αρκετά ισχυρός ώστε να σταματήσει ένα ψάρι γρήγορα:

• Καλάμι: Ένα ισχυρό καλάμι δολώματος ή jig με γρήγορη δράση και άφθονη δύναμη ανύψωσης. Για γενική εργασία στην άκρη του υφάλου, ένα μεσαίο-βαρύ έως βαρύ καλάμι spinning ή overhead περίπου 6-7 ft. για βαθύ jigging, ένα ειδικό καλάμι jig.
• Μηχανισμός: Ένας ποιοτικός μηχανισμός spinning ή overhead με ισχυρό, ομαλό φρένο και επαρκή χωρητικότητα πετονιάς. Οι μηχανισμοί overhead παρέχουν επιπλέον δύναμη περιστροφής για την ανέλκυση ψαριών από τον βυθό.
• Πετονιά: Νήμα περίπου 30-65 lb (13,6-29,5 kg) είναι το στάνταρ — η χαμηλή ελαστικότητα και η λεπτή διάμετρος του νήματος σας επιτρέπουν να αισθάνεστε το δάγκωμα και να σηκώνετε δυνατά αμέσως. Βαρύτερο νήμα για μεγαλύτερα ψάρια και βαθύτερους, πιο δύσκολους υφάλους.
• Παράμαλλο: Ένα βαρύ ανθεκτικό στην τριβή παράμαλλο περίπου 40-80 lb (18-36 kg) μονόινα ή φθοριοκαρβονίου είναι απαραίτητο — το κοράλλι είναι κοφτερό σαν ξυράφι και θα κόψει την ελαφριά πετονιά σε μια στιγμή. Η πέστροφα των κοραλλιών έχει ισχυρά σαγόνια και μικρά δόντια, αλλά ο κίνδυνος είναι ο ύφαλος, όχι το δάγκωμα του ψαριού, οπότε τα παράμαλλα αφορούν την τριβή, όχι το σύρμα.
• Αγκίστρια: Ισχυρά αγκίστρια ζωντανού δολώματος ή χταποδιού (περίπου 4/0-7/0 ανάλογα με το μέγεθος του δολώματος), ή βαρέως τύπου assist hooks σε jigs. Τα κυκλικά αγκίστρια βοηθούν σε καθαρά αγκιστρώματα και ευκολότερη απελευθέρωση ψαριών κάτω του μεγέθους. Κρατήστε τα πάντα χημικά αιχμηρά.
• Φρένο: Ρυθμίστε το σταθερά. Αυτό δεν είναι ένα ψάρεμα για να αφήνετε τα ψάρια να τρέχουν — θέλετε να γυρίσετε το κεφάλι του ψαριού αμέσως.
• Έξτρα: Ένα βυθόμετρο για την ανάγνωση του υφάλου και του δολώματος, ένα δίχτυ απόχης ή λαβίδα χειλιών, ποιοτικά πολωμένα γυαλιά ηλίου και μια καλή πηγή δεδομένων παλίρροιας/θαλάσσιων δεδομένων όπως το FishRadar για να χρονομετρήσετε το δάγκωμα.

Αγκίστρωση, μάχη και προσγείωση

Τα πάντα σχετικά με την πέστροφα των κοραλλιών καταλήγουν στα πρώτα δευτερόλεπτα:

1. Το δάγκωμα: Η πέστροφα των κοραλλιών χτυπά δυνατά και αμέσως γυρίζει πίσω προς το κάλυμμα. Συχνά θα νιώσετε ένα απότομο, βαρύ χτύπημα.
2. Κλειδώστε και σηκώστε — τώρα: Τη στιγμή που νιώσετε βάρος, καρφώστε το αγκίστρι και σηκώστε δυνατά, διατηρώντας τη μέγιστη πίεση για να τραβήξετε το ψάρι πάνω και μακριά από τον ύφαλο. Διστάστε και το ψάρι φτάνει στο κοράλλι, τυλίγει το παράμαλλό σας, και τελείωσε. Αυτή η στιγμή "σταματήστε τα από τον ύφαλο" είναι όλη η τεχνική.
3. Κρατήστε το κεφάλι να έρχεται: Μην δίνετε πετονιά νωρίς. Χρησιμοποιήστε τη δύναμη ανύψωσης του καλαμιού και ένα σταθερό φρένο για να κερδίσετε τα πρώτα μέτρα νερού μεταξύ του ψαριού και της δομής. Μόλις είναι καθαρό από τον ύφαλο, η μάχη γίνεται διαχειρίσιμη.
4. Η μάχη: Μετά την αρχική ορμή, η πέστροφα των κοραλλιών μάχεται με ισχυρές, επίμονες διαδρομές αλλά κουράζεται σε ανοιχτά νερά. Διατηρήστε σταθερή πίεση και αντλήστε-και-τυλίξτε για να το ανεβάσετε.
5. Προσγείωση: Διχτυώστε ή πιάστε το ψάρι με λαβίδα χειλιών στο σκάφος. Χειριστείτε το προσεκτικά, ειδικά αν πρόκειται για απελευθέρωση.
6. Φροντίδα και απελευθέρωση: Αν κρατάτε ψάρια, θανατώστε τα και παγώστε τα γρήγορα για την καλύτερη ποιότητα στο τραπέζι. Αν απελευθερώνετε (υπομεγέθη, πάνω από το όριο, ή κατ' επιλογή), ελαχιστοποιήστε τον χειρισμό και τον χρόνο στον αέρα. Τα ψάρια που ανασύρονται από το βάθος μπορεί να υποφέρουν από βαροτραύμα (διογκωμένο στομάχι, διογκωμένα μάτια) — χρησιμοποιήστε ένα βάρος απελευθέρωσης ή εργαλείο εξαερισμού ανάλογα με την περίπτωση και επιστρέψτε το ψάρι γρήγορα κάτω για να βελτιώσετε την επιβίωση.

Κανονισμοί και ηθική απελευθέρωσης

Η πέστροφα των κοραλλιών είναι ένα από τα πιο αυστηρά διαχειριζόμενα ψάρια υφάλων στον κόσμο, και για καλό λόγο — αναπτύσσονται αργά, είναι δεσμευμένα στη δομή και έχουν μεγάλη αξία. Στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο της Αυστραλίας, η πέστροφα των κοραλλιών ανήκει στην ομάδα "ψάρια με πτερύγια κοραλλιογενών υφάλων" που υπόκεινται σε ελάχιστα (και σε ορισμένα μέρη μέγιστα) όρια μεγέθους, ημερήσια όρια αλίευσης και κατοχής, και εποχικές απαγορεύσεις αναπαραγωγής (παραδοσιακά χρονικά συνδεδεμένες με τις νέες σελήνες τους θερμότερους μήνες) κατά τις οποίες απαγορεύεται η στόχευσή τους. Οι πράσινες ζώνες θαλάσσιων πάρκων "απαγόρευσης αλίευσης" απαγορεύουν εντελώς το ψάρεμα. Άλλες χώρες σε όλο τον Ινδο-Ειρηνικό έχουν τα δικά τους όρια μεγέθους, αδειοδότησης και κανόνες προστατευόμενων περιοχών.

Εάν απελευθερώνετε ψάρια — είτε μικρά, είτε πάνω από το όριο, είτε απλώς κατ' επιλογή — χειριστείτε τα καλά: κρατήστε τα υγρά, ελαχιστοποιήστε την έκθεση στον αέρα, υποστηρίξτε το σώμα και αντιμετωπίστε το βαροτραύμα χρησιμοποιώντας ένα βάρος απελευθέρωσης ή εξαερισμό ώστε το ψάρι να μπορεί να κολυμπήσει πίσω κάτω. Οι πληθυσμοί της πέστροφας των κοραλλιών εξαρτώνται από υγιή αναπαραγωγικά ενήλικα, οπότε η απελευθέρωση μεγάλων αναπαραγωγικών ψαριών και η διατήρηση μόνο μιας ποσότητας νόμιμων ψαριών είναι καλή πρακτική.

Πάντα να επαληθεύετε τα τρέχοντα τοπικά όρια μεγέθους, τα όρια αλίευσης, τις εποχικές απαγορεύσεις, τη ζώνη θαλάσσιου πάρκου και τις απαιτήσεις αδειοδότησης με την περιφερειακή σας αρχή αλιείας πριν κρατήσετε οποιοδήποτε ψάρι — οι κανονισμοί διαφέρουν ανάλογα με την τοποθεσία και ενημερώνονται τακτικά.

Το FishRadar σας βοηθά να βρείτε τις παραγωγικές άκρες των υφάλων, να ευθυγραμμίσετε τη σωστή παλίρροια και να διαβάσετε τις θαλάσσιες συνθήκες που ενεργοποιούν την πέστροφα των κοραλλιών — έτσι ώστε να ξοδεύετε λιγότερο χρόνο στην αναζήτηση και περισσότερο χρόνο στο ψάρεμα στα νερά που μετράνε.