İskeleler ve mendirekler, tuzlu su balıkçılığına başlamak için en iyi noktalardır—tekneye gerek yok, minimum ekipman ve balığı toplayan yapılar. Sadece günün saatine değil, gelgit akıntısı ve yapı etkileşimine göre balık tutun. Basit takımlar (pompano, balık bulucu veya jigler) kullanın, akıntı hızlarının değiştiği kazıklara ve akıntı çizgilerine atış yapın ve görgü kurallarına uyun (kenarlarda durun, diğer balıkçıların misinalarını karıştırmayın). Gelgit akıntısının hızlandığı ilk bir veya iki saat olan "ısırık penceresini" okumayı öğrenin, böylece kaçırdığınızdan daha fazlasını yakalarsınız.
İskeleler ve mendirekler, balıkların göz ardı edemeyeceği üç bölgeli bir avlanma alanı yaratır:
Kazıklar ve destek yapıları suyu yavaşlatır, türbülans girdapları oluşturur ve yem balıklarını tuzağa düşürür. Yırtıcılar bu kaosta avlarını pusuya düşürür. Tek bir kazık, mikro bir sıcak noktadır.
Akıntı çizgileri ve akıntı kırılmaları, hızlı suyun yavaş suyla buluştuğu yerlerde oluşur. Akıntının iskeleye paralel aktığını hayal edin—yapının hemen dışında yavaşladığı yerde, yem balıkları dinlenir ve yırtıcılar devriye gezer. Bu görünmez sınırlara atış yapın.
Derinlik geçişleri iskele uçlarında ve mendireklerin çevresinde meydana gelir. 8 fitten 15 fite düşen bir derinlik, termal bir sığınak ve beslenme istasyonu haline gelir.
Balıklar bir iskele boyunca eşit şekilde dağılmaz. Kümelenirler. Yapının neresinde toplandıklarını arıyorsunuz, orada olup olmadıklarını değil. Akıntı yönü ve hızı, hangi akıntı çizgilerinin aktif olduğunu değiştirir, bu nedenle bir gelgit döngüsü boyunca konumunuzu değiştireceksiniz.
Yapı çevresindeki güçlü akıntı, sürekli ayarlama gerektirmeyen, yerinde duran takımlar gerektirir:
Pompano takımı (yüksek-düşük damlatıcı): bir damlatıcı halka üzerinde iki adet 1/0–2/0 Aberdeen iğnesi, hafif kurşun (1–2 oz). Orta akıntıda, bu takım dipte kalır ve yemleri doğal bir şekilde hareket ettirir. Permit, pompano, croaker ve uskumru için işe yarar. Basit, dayanıklı ve kanıtlanmış.
Balık bulucu takımı: kancaya ayrı bir lider (18–24 inç) ile kayar bir halka ve piramit veya sputnik kurşuna bağlı bir damlatıcı. Hızlı akıntıda daha ağır kurşun (3–4 oz) gerekir. Yeminizin bağımsız hareket etmesini sağlar. Drum, permit ve büyük yayın balığı için işe yarar.
Kauçuk kuyruklu jigler (2–4 oz): akıntıya veya rüzgara karşı atın, jigin kazığa veya akıntı çizgisine oturmasını bekleyin ve jigging hareketiyle çalıştırın. Jig akıntıda durur ve siz salladığınızda sıçrar. Fluke, snapper ve orfoz iyi tepki verir. Jigler hassas yerleştirmede üstündür—boşluğa kör atış yapmak yerine belirli bir kazığı hedefleyebilirsiniz.
Kayar takımlar: balık bulucuya benzer ancak kurşun misinaya sabitlenir ve kanca lideri serbestçe kayar. Orta akıntıda canlı yem için kullanılır. Yüksek-düşük takımlara göre daha incelikli, daha az dolaşma.
Bir takım seçin ve ona sadık kalın. Tutarlılık, takım çeşitliliğinden daha iyidir. Balık tuttuğunuz her iskelede kullandığınız bir pompano takımı, dört farklı kurulum arasında geçiş yapmaktan daha fazlasını öğretecektir.
Tuzlu su iskeleleri ve mendirekleri çeşitli türleri barındırır—ancak yemler tartışılmazdır:
Kefal evrensel bir seçimdir. 3–4 inçlik bir parça veya bütün bir parmak kefal, permit, drum, pompano ve snapper için işe yarar. Yerel yem dükkanlarında kefal yoksa, zamanlamanızda veya konumunuzda bir sorun var demektir.
Karides (canlı veya taze) yıl boyunca pompano, permit, croaker ve mezgit yakalar. Pompano takımında küçük karides (1–2 inç) klasik bir kurulumdur.
Kalamar yağlı, aromatik ve güçlü akıntıda dayanıklıdır. Parçalar veya bütün kalamar kullanın. Drum, croaker ve bazı orfoz türleri onu hedefler.
Canlı yem balıkları (hamsi, gümüş balığı, kefal yavrusu) permit, snapper ve büyük yayın balığı için işe yarar. Canlı yemi bir iskelede yönetmek daha zordur (saklamak için daha az güvenli yer vardır), ancak getirisi daha yüksektir.
Kum pireleri ve yengeçler, bol bulundukları bölgelerde pompano ve permit için özel yemlerdir. Yerel dükkanlara danışın.
Yem seçimini fazla düşünmeyin. Başka balıkçıların balık yakaladığını görürseniz, ne kullandıklarını sorun ve aynısını kullanın.
Mevsime göre hedef türler:
Gelgit akıntısı tüm iskele ekosistemini yönlendirir. Balıklar akıntıyı yakalamak için kendilerini konumlandırır ve akıntı akışını anlamak her şeyi değiştirir:
Gelen gelgit: su yükselir ve iskeleye doğru akar, yem balıklarını ve aktif yırtıcıları getirir. En verimli pencere. Akıntı hızı 1–3 saat boyunca artar, zirveye ulaşır, sonra yavaşlar. Bu yükselişin ortası (zirvenin kendisi değil) genellikle en iyisidir çünkü yem balıkları aktiftir ancak çok uzağa itilmezler.
Durgun su: gelen ve giden gelgitler arasındaki kısa 10–20 dakikalık duraklama. Akıntı durur, balıklar pasifleşir. Bu en yavaş dönemdir. Yemi tazelemek, iskelede yürümek veya kahve almak için kullanın.
Giden gelgit: su iskeleden uzaklaşarak denize doğru akar. Balıklar akıntı hızlandıkça beslenir, özellikle itiş sırasında dinlenmek için toplandıkları kazıkların etrafında. Giden gelgitin ilk saati genellikle mükemmeldir.
Ay evresi etkileri: dolunay ve yeniay sırasında, gelgit aralıkları daha büyüktür (büyük gelgitler) ve akıntı daha güçlü akar. Daha fazla akıntı = daha fazla yem balığı hareketi = daha fazla beslenme. Küçük gelgitler (çeyrek aylar) daha zayıf akıntıya ve genellikle daha yavaş balık avına sahiptir.
Gitmeden önce gelgit tablolarını kontrol edin. En güçlü gelen gelgit saat 14:00'te ise, saat 13:00'e kadar orada olun. Durgun suda balık tutarak üç saatinizi boşa harcamayın.
Günün saati gelgite göre ikincildir, ancak düşük ışıklı pencereler yardımcı olur: