Πώς να ψαρέψετε τον μπακαλιάρο: Τεχνητά δολώματα, ναυάγια και παράθυρα παλίρροιας

Γρήγορη απάντηση

Για να μάθετε πώς να ψαρεύετε τον μπακαλιάρο, ρίξτε ένα μεταλλικό τεχνητό δόλωμα ή ένα μαλακό πλαστικό shad πάνω από σκληρή δομή — ναυάγια, βραχώδεις υφάλους και άκρες από φύκια — και δουλέψτε το προς τα πάνω στην υδάτινη στήλη ενώ η παλίρροια τρέχει. Οι μπακαλιάροι είναι επιθετικοί κυνηγοί μεσαίου βάθους στην οικογένεια των μπακαλιάρων: όπου ο μπακαλιάρος και ο εγκλεφίνος αγκαλιάζουν τον βυθό, οι μπακαλιάροι συχνά κάθονται στοιβαγμένοι πάνω από τη δομή και κυνηγούν τη λεία προς την επιφάνεια, οπότε οι περισσότερες επιθέσεις έρχονται στην ανύψωση ή τη σταθερή ανάκτηση, όχι στον βυθό. Ψαρέψτε το κινούμενο νερό — οι ώρες γύρω από μια τρέχουσα παλίρροια συνήθως παράγουν περισσότερα ψάρια από την άπνοια — και περιμένετε τη μάχη της οικογένειας: μια σκληρή πρώτη βουτιά κατευθείαν πίσω στο ναυάγιο. Από την ακτή, στοχεύστε την αυγή και το σούρουπο γύρω από προβλήτες, κυματοθραύστες και βαθιά βραχώδη σημεία, και αποδεχτείτε ότι τα ψάρια είναι γενικά μικρότερα από τα ξαδέρφια τους στην ανοιχτή θάλασσα.

Pollock, Pollack και το χάος της ονοματολογίας

Λίγα ψάρια φέρουν τόση σύγχυση ονοματολογίας, οπότε αξίζει να την ξεδιαλύνουμε πρώτα.

  • Ατλαντικός μπακαλιάρος (Pollachius virens) είναι το ψάρι που εννοούν οι περισσότεροι ψαράδες της Βόρειας Αμερικής: με σκούρα πράσινη πλάτη και μια ανοιχτόχρωμη, σχεδόν ευθεία πλευρική γραμμή. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και τη Σκανδιναβία το ίδιο είδος ονομάζεται saithe ή coalfish.
  • Ευρωπαϊκός μπακαλιάρος (Pollachius pollachius) είναι ο στενός του ξάδερφος: με χάλκινα πλευρά, μεγάλα μάτια, με προεξέχον κάτω σαγόνι και μια σκούρα πλευρική γραμμή που καμπυλώνει πάνω από το θωρακικό πτερύγιο. Οι Βρετανοί ψαράδες που λένε "pollack" συνήθως εννοούν αυτό.
  • Ο μπακαλιάρος της Αλάσκας είναι ένα εντελώς διαφορετικό ψάρι — ένα είδος του Βόρειου Ειρηνικού στο γένος του μπακαλιάρου, και η πρώτη ύλη πίσω από τα περισσότερα fish sticks και surimi. Είναι κυρίως μια ιστορία εμπορικής αλιείας με τράτα παρά ένας στόχος για ψάρεμα με καλάμι.

Τα καλά νέα: τα δύο είδη Pollachius του Ατλαντικού ζουν γύρω από παρόμοιες δομές, τρώνε παρόμοια θηράματα και πέφτουν στις ίδιες τεχνικές. Σχεδόν όλα τα παρακάτω ισχύουν και για τα δύο.

Πού βρίσκονται οι μπακαλιάροι: Ναυάγια, ύφαλοι και φύκια

Οι μπακαλιάροι είναι ψάρια δομής, αλλά χρησιμοποιούν τη δομή διαφορετικά από τους συγγενείς τους που ζουν στον βυθό.

  • Τα ναυάγια είναι η κλασική διεύθυνση για μεγάλους μπακαλιάρους. Τα κοπάδια συχνά αιωρούνται σε μια στήλη πάνω από τα συντρίμμια — μερικές φορές πολύ πάνω από αυτά — αρπάζοντας μικρά ψάρια δολώματος που σπρώχνονται από το ρεύμα. Αυτή η θέση στο μεσαίο νερό είναι ο λόγος που οι μπακαλιάροι συχνά χτυπούν πριν το τεχνητό σας δόλωμα φτάσει ποτέ στη ζώνη του μπακαλιάρου.
  • Βραχώδεις ύφαλοι και κορυφές: Τα ψηλά σημεία που διακόπτουν την παλίρροια συγκεντρώνουν αμμοχέλια και σαρδέλες, και οι μπακαλιάροι περιπολούν την ανάντη πλευρά και τις δίνες πίσω.
  • Άκρες από φύκια και πετρώδη πεδία: Ειδικά για τον ευρωπαϊκό μπακαλιάρο, η γραμμή όπου το δάσος από φύκια συναντά το ανοιχτό έδαφος είναι ιδανικό έδαφος ενέδρας. Δουλέψτε τα δολώματα κατά μήκος της άκρης αντί μέσα στο πυκνό.
  • Τεχνητές παράκτιες δομές: Προβλήτες, κυματοθραύστες, πασσαλοί προβλήτων και τοίχοι λιμανιών φιλοξενούν μικρότερους "λιμανίσιους μπακαλιάρους", συχνά σε εύκολη απόσταση βολής και συχνά πρόθυμους στο πρώτο και τελευταίο φως.

Οι μπακαλιάροι μοιράζονται μεγάλο μέρος αυτού του εδάφους με τους εγκλεφίνους, οι οποίοι τρέφονται κοντά στον βυθό κάτω από αυτούς — αν τα σημάδια σας δείχνουν ψάρια κολλημένα στον βυθό αντί να είναι στοιβαγμένα πάνω από αυτόν, οι τακτικές στον οδηγό για τον εγκλεφίνο μπορεί να σας εξυπηρετήσουν καλύτερα εκείνη την ημέρα.

Ψαρέψτε τα παράθυρα παλίρροιας

Οι μπακαλιάροι τρέφονται με ρεύματα. Η τρέχουσα παλίρροια σπρώχνει αμμοχέλια, σαρδέλες και ρέγγες πέρα από τη δομή, και το κοπάδι ενεργοποιείται για να τα αναχαιτίσει. Στην άπνοια, ο μεταφορέας σταματά και το δάγκωμα συχνά πεθαίνει μαζί του.

  • Σχεδιάστε γύρω από την ώθηση: Σε πολλές περιοχές οι πρώτες ώρες μιας νέας παλίρροιας, καθώς το ρεύμα χτίζεται πάνω από ένα ναυάγιο ή ύφαλο, είναι το πιο αξιόπιστο παράθυρο. Κάποια σημεία ψαρεύονται καλύτερα στην άμπωτη, κάποια στην πλημμυρίδα — η τοπική γνώση και οι επαναλαμβανόμενες επισκέψεις το ξεκαθαρίζουν αυτό.
  • Ρεύματα παλίρροιας και ακρωτήρια: Όπου το ρεύμα συμπιέζεται γύρω από ένα σημείο, η γραμμή του ρεύματος συγκεντρώνει δόλωμα. Η παρασυρόμενη άκρη ενός ρεύματος μπορεί να βρει ψάρια όταν το ανοιχτό έδαφος είναι ήσυχο.
  • Η δύναμη μετράει και με τους δύο τρόπους: Πολύ λίγο ρεύμα και τα ψάρια γίνονται παθητικά. Πολύ και δεν μπορείτε να κρατήσετε τον βυθό ή να ελέγξετε μια παρασυρόμενη κίνηση. Οι άμπωτες μπορούν να είναι πιο ευγενικές σε πολύ γρήγορα σημεία, οι πλημμυρίδες σε αργά.

Η ανάγνωση όλων αυτών από έναν πίνακα παλίρροιας απαιτεί εξάσκηση — πώς να διαβάζετε τις παλίρροιες για ψάρεμα εξηγεί τα βασικά. Το FishRadar συνδυάζει το στάδιο της παλίρροιας, τα σεληνιακά παράθυρα και την εποχικότητα των ειδών σε μια ζωντανή βαθμολογία 0-100 για το ακριβές σας σημείο, κάτι που μπορεί να σας βοηθήσει να επιλέξετε το παράθυρο πριν δεσμεύσετε καύσιμα σε αυτό.

Κάθετο Jigging: Η βασική μέθοδος

Το ρίξιμο μετάλλου πάνω από δομές είναι η βασική τεχνική για τον μπακαλιάρο από βάρκα, και έτσι ήταν για γενιές — τα νορβηγικού τύπου pirks έπιαναν saithe πολύ πριν εμφανιστούν τα σύγχρονα slow-pitch jigs.

  • Επιλέξτε ένα βάρος που κρατά τη στήλη: Το βάθος και το ρεύμα υπαγορεύουν το jig, και οι ανάγκες ποικίλλουν ευρέως μεταξύ μιας ρηχής παρασυρόμενης κίνησης σε ύφαλο και ενός βαθιού ναυαγίου σε παλίρροιες με μεγάλη διαφορά στάθμης. Η δοκιμή είναι απλή: θα πρέπει να φτάσετε στη ζώνη των ψαριών και να παραμείνετε σε επαφή κατά την πτώση.
  • Η ανάκτηση του μπακαλιάρου: Ρίξτε στον βυθό (ή στο βάθος που δείχνουν τα ψάρια), και στη συνέχεια είτε τυλίξτε σταθερά προς τα πάνω για δέκα έως είκοσι στροφές, είτε ανεβοκατεβάστε το jig σας στην υδάτινη στήλη. Επειδή οι μπακαλιάροι κυνηγούν ανερχόμενη λεία, ένα jig που ανεβαίνει μακριά τους συχνά προκαλεί το χτύπημα.
  • Μην σταματάτε στο πρώτο χτύπημα: Ένα χτύπημα χωρίς αγκίστρωση συνήθως σημαίνει έναν ακολουθητή. Κρατήστε το jig σε κίνηση — η επιτάχυνση μπορεί να μετατρέψει ένα περίεργο ψάρι πιο συχνά από την παύση.

Εάν το κάθετο jigging είναι νέο έδαφος, ο εξοπλισμός, οι κόμποι και οι βασικές ρυθμίσεις καλύπτονται βήμα προς βήμα στο jigging για αρχάριους.

Φτερά, Sabikis και Dropper Rigs

Οι αρματωσιές με πολλά αγκίστρια πάνω από ένα βάρος ή jig είναι μια παραδοσιακή μέθοδος για τον μπακαλιάρο, και εξακολουθούν να έχουν τη θέση τους όταν ένα κοπάδι είναι πυκνό κάτω από τη βάρκα.

  • Σειρές από φτερά ή μύγες γαρίδας: Τρία έως έξι αγκίστρια με φτερά, γυαλιστερά νήματα ή μικρά μαλακά δολώματα, με ένα pirk ή απλό μολύβι στον πάτο. Κατεβάστε τα μέσα στο κοπάδι και δουλέψτε τα με αργές ανυψώσεις.
  • Αρματωσιές τύπου Sabiki: Τα μικρά αγκίστρια δολώματος που πωλούνται για σκουμπρί και ρέγγα πιάνουν επίσης εύκολα λιμανίσιους μπακαλιάρους από προβλήτες και αποβάθρες — ένας καλός τρόπος για να εισαγάγετε τα παιδιά στο είδος.
  • Ένα teaser πάνω από ένα jig: Ακόμη και μια μύγα ή ένα μικρό shad δεμένο πάνω από το κύριο jig σας μπορεί να διπλασιάσει τις πιθανότητές σας, και οι μπακαλιάροι μερικές φορές προτιμούν το μικρό teaser από το μεγάλο δόλωμα κάτω από αυτό.
  • Προσοχή στην πολλαπλή αγκίστρωση: Δύο ή τρεις μπακαλιάροι που τραβούν σε διαφορετικές κατευθύνσεις είναι χάος σε ελαφρύ εξοπλισμό. Όπου είναι πιθανά μεγάλα ψάρια, πολλοί ψαράδες μειώνουν σε ένα ή δύο droppers με ισχυρότερα αγκίστρια.

Ελέγξτε τους τοπικούς κανόνες πριν ψαρέψετε με αυτά — ορισμένες περιοχές περιορίζουν τον αριθμό των αγκιστριών ανά πετονιά.

Μαλακά πλαστικά και αργή ανάκτηση

Για τον ευρωπαϊκό μπακαλιάρο πάνω από ναυάγια και υφάλους, η προσέγγιση με μαλακά πλαστικά με μακριά αρματωσιά είναι μια αποδεδειγμένη εναλλακτική λύση έναντι του μετάλλου.

  • Η ιδέα του "flying-collar": Ένας βραχίονας ή ένας τριπλός στριφτάρι φέρει το βαρίδι, με μια μακριά αρματωσιά — συχνά αρκετά μέτρα — να τρέχει πίσω σε μια κεφαλή jig ή ένα μαλακό πλαστικό χωρίς βάρος, όπως ένα paddle-tail shad ή ένα λεπτό jelly worm.
  • Η ανάκτηση είναι η τεχνική: Κατεβάστε στον βυθό, και στη συνέχεια τυλίξτε αργά και σταθερά προς τα πάνω, μετρώντας τις στροφές. Ανεβάστε το είκοσι ή τριάντα στροφές, κατεβάστε το ξανά, επαναλάβετε. Κάπου σε αυτή την ανάβαση βρίσκεται το βάθος που θέλουν τα ψάρια, και η μέτρηση σας επιτρέπει να επιστρέψετε σε αυτό.
  • Αντισταθείτε στο χτύπημα: Ένας μπακαλιάρος συχνά δαγκώνει την ουρά πριν δεσμευτεί. Αν νιώσετε τσιμπήματα, συνεχίστε να τυλίγετε με τον ίδιο ρυθμό — το πρόωρο χτύπημα τείνει να απομακρύνει το δόλωμα. Όταν το καλάμι τελικά λυγίσει, το ψάρι το έχει πιάσει.

Το χτύπημα και η βουτιά

Οι μπακαλιάροι θεωρούνται ευρέως οι πιο σκληροί μαχητές στην οικογένεια των μπακαλιάρων, και η μάχη έχει ένα χαρακτηριστικό σχήμα.

  • Η πρώτη βουτιά είναι η επικίνδυνη: Ένας αγκιστρωμένος μπακαλιάρος βουτάει με δύναμη προς τη δομή από την οποία προήλθε. Πάνω από ένα ναυάγιο, αυτή η πρώτη κίνηση κοστίζει αρματωσιές — ρυθμίστε το φρένο σας αρκετά σφιχτά ώστε να στρέψετε το ψάρι πριν φτάσει στο σπίτι του, εντός των ορίων που μπορεί να αντέξει η πετονιά σας.
  • Περιμένετε επαναλαμβανόμενες βουτιές: Ακόμη και κοντά στη βάρκα, οι μπακαλιάροι συχνά ορμούν ξανά προς τα κάτω. Κρατήστε το καλάμι λυγισμένο και μην βιάζεστε τα τελευταία μέτρα.
  • Το βαρότραυμα είναι πραγματικό σε βαθιά σημεία: Τα ψάρια που ανασύρονται γρήγορα από βαθιά νερά ενδέχεται να μην επιβιώσουν μετά την απελευθέρωση. Όπου σκοπεύετε να απελευθερώσετε μπακαλιάρους, το ψάρεμα σε ρηχότερα σημεία και η σταθερή ανάσυρση των ψαριών τους δίνει καλύτερη ευκαιρία. Οι τοπικές οδηγίες για τις μεθόδους απελευθέρωσης ποικίλλουν ανά περιοχή.

Βάρκα εναντίον ακτής: Μια ειλικρινής σύγκριση

Και τα δύο λειτουργούν — αλλά είναι σχεδόν διαφορετικές αλιευτικές δραστηριότητες, και είναι δίκαιο να το γνωρίζετε εκ των προτέρων.

  • Από βάρκα μπορείτε να φτάσετε στα ναυάγια, τους βαθιούς υφάλους και τις ανοιχτές κορυφές όπου ζουν γενικά τα μεγαλύτερα ψάρια, να ακολουθήσετε τα παράθυρα παλίρροιας και να ψαρέψετε κάθετα πάνω από τα σηματοδοτημένα κοπάδια. Οι περισσότεροι μεγάλοι μπακαλιάροι είναι ψάρια βάρκας.
  • Από την ακτή ψαρεύετε κυρίως μικρότερους λιμανίσιους μπακαλιάρους γύρω από προβλήτες, αποβάθρες, κυματοθραύστες και βραχώδη σημεία με βαθιά νερά κοντά. Η αυγή, το σούρουπο και οι βραδινές συνεδρίες κοντά σε φωτισμένες άκρες λιμανιών είναι συχνά οι παραγωγικές ώρες. Ελαφρύς εξοπλισμός spinning, μικρά μεταλλικά δολώματα, sabikis ή μια κεφαλή jig με shad καλύπτουν τις ανάγκες.
  • Τα βαθιά βραχώδη σημεία είναι η εξαίρεση στην ακτή: Σε μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας και της Νορβηγίας, απότομες βραχώδεις προεξοχές πέφτουν σε πραγματικό βάθος εντός εμβέλειας βολής, και οι ψαράδες της ακτής εκεί μπορούν να συναντήσουν αξιόλογους μπακαλιάρους και saithe — με τις απώλειες αρματωσιών που απαιτεί το δύσκολο έδαφος ως τίμημα.

Καμία διαδρομή δεν υπόσχεται ψάρια. Οι μπακαλιάροι σχηματίζουν κοπάδια και κινούνται, και ένα σημείο που παρήγαγε ψάρια όλη την περασμένη εβδομάδα μπορεί να είναι άδειο νερό σήμερα.

Εξοπλισμός που έχει νόημα

Δεν χρειάζεστε εξειδικευμένο εξοπλισμό για να ξεκινήσετε, αλλά μερικές επιλογές κάνουν το ψάρεμα ευκολότερο.

  • Jigging από βάρκα: Ένα κοντό καλάμι γρήγορης δράσης, ένας στιβαρός μηχανισμός και πλεκτή κύρια πετονιά — η χαμηλή ελαστικότητα της πλεκτής σας επιτρέπει να αισθάνεστε ένα τσίμπημα πολύ κάτω και να παραμένετε σε επαφή με το jig.
  • Ένας απορροφητικός ηγέτης: Μονόινα ή φθοροάνθρακας μπροστά από την πλεκτή πετονιά απορροφά τις απότομες βουτιές και αντέχει στην τριβή γύρω από ναυάγια και βράχια.
  • Spinning από την ακτή: Ένα ελαφρύ έως μεσαίο σετ spinning που ρίχνει άνετα μικρά μεταλλικά δολώματα και κεφαλές jig. Δεν απαιτείται κάτι εξωτικό.
  • Χρώματα δολωμάτων: Λεπτά ασημένια μεταλλικά δολώματα και φυσικά ή λευκά shads μιμούνται αμμοχέλια και σαρδέλες και αποτελούν αξιόπιστα σημεία εκκίνησης. Τα πιο φωτεινά σχέδια αξίζει να δοκιμαστούν σε θολά νερά.

Εποχές, μεγέθη και κανόνες

Ο μπακαλιάρος είναι ένα ψάρι ψυχρών νερών του Βόρειου Ατλαντικού — Νέα Αγγλία και Ατλαντικός Καναδάς από τη μία πλευρά, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία και Σκανδιναβία από την άλλη. Τα εποχιακά μοτίβα ποικίλλουν πολύ ανά περιοχή: σε πολλές περιοχές τα ψάρια κινούνται σε ρηχότερα ή βαθύτερα νερά με τη θερμοκρασία του νερού καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, και οι τοπικές αναφορές υπερτερούν οποιουδήποτε γενικού κανόνα.

Οι κανονισμοί ποικίλλουν εξίσου. Τα ελάχιστα μεγέθη, τα όρια αλίευσης και οι κλειστές περιοχές διαφέρουν μεταξύ χωρών και περιοχών, και αλλάζουν — ελέγχετε πάντα τους ισχύοντες κανόνες για τα νερά σας πριν κρατήσετε οτιδήποτε. Όπου τα αποθέματα βρίσκονται υπό πίεση, η προσεκτική απελευθέρωση μεγαλύτερων ψαριών αναπαραγωγικού μεγέθους είναι μια συνήθεια που αξίζει να αναπτύξετε ανεξάρτητα από το τι επιτρέπει ο νόμος.

Οι μπακαλιάροι ανταμείβουν τους ψαράδες που σκέφτονται σε τρεις διαστάσεις: βρείτε τη δομή, περιμένετε να τρέξει η παλίρροια και ψαρέψτε τη στήλη πάνω από το ναυάγιο αντί για τον βυθό κάτω από αυτό. Κάντε αυτά τα τρία σωστά και έχετε κάνει ό,τι μπορεί να ελέγξει ο ψαράς — τα ψάρια αποφασίζουν τα υπόλοιπα.

Αποκτήστε την εφαρμογή FishRadar

Οι ζωντανές βαθμολογίες ενημερώνονται καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Αποκτήστε την πλήρη πρόγνωση, τα παράθυρα δαγκώματος και τις δικές σας αποθηκευμένες τοποθεσίες στην εφαρμογή FishRadar.

Λήψη από το App Store Google Play