Mezgit yakalamayı öğrenmek için, batıklar, kayalık resifler ve yosun kenarları gibi sert yapılar üzerine metal bir jig veya yumuşak plastik bir shad bırakın ve gelgit akarken su sütununda yukarı doğru çalıştırın. Mezgitler, morina ailesinden agresif orta su avcılarıdır: morina ve mezgit dipte dururken, mezgitler genellikle yapının üzerinde kümelenir ve avlarını yüzeye doğru kovalar, bu nedenle vuruşların çoğu dipten değil, yukarı çekişte veya sabit sarımda gelir. Hareketli suda avlanın – akıntılı gelgitin olduğu saatler genellikle durgun sudan daha verimlidir – ve ailenin mücadelesini bekleyin: batığa doğru sert bir ilk dalış. Kıyıdan, iskeleler, dalgakıranlar ve derin kaya işaretleri etrafında şafak ve alacakaranlığı hedefleyin ve balıkların genellikle açık denizdeki kuzenlerinden daha küçük olduğunu kabul edin.
Mezgit, Pollack ve İsim Karmaşası
Çok az balık bu kadar isim karmaşası taşır, bu yüzden önce bunu çözmekte fayda var.
Atlantik mezgiti (Pollachius virens), çoğu Kuzey Amerikalı balıkçının kastettiği balıktır: koyu yeşil sırtlı, soluk, neredeyse düz bir yan çizgiye sahiptir. Birleşik Krallık, İrlanda ve İskandinavya'da aynı tür saithe veya kömür balığı olarak adlandırılır.
Avrupa pollack'ı (Pollachius pollachius) onun yakın kuzenidir: bronz yanları, büyük gözleri, çıkıntılı alt çenesi ve pektoral yüzgecin üzerinde kıvrılan koyu bir yan çizgisi vardır. "Pollack" diyen İngiliz balıkçıları genellikle bunu kasteder.
Alaska mezgiti tamamen farklı bir balıktır – morina cinsinden bir Kuzey Pasifik türü ve çoğu balık çubuğu ve suriminin arkasındaki hammaddedir. Çoğunlukla olta balıkçılığı hedefi olmaktan çok ticari trol hikayesidir.
İyi haber: iki Atlantik Pollachius türü benzer yapılar etrafında yaşar, benzer avları yer ve aynı tekniklere düşer. Aşağıdaki hemen hemen her şey ikisi için de geçerlidir.
Mezgit Nerede Durur: Batıklar, Resifler ve Yosunlar
Mezgitler yapı balıklarıdır, ancak yapıyı dipte yaşayan akrabalarından farklı kullanırlar.
Batıklar klasik büyük mezgit adresidir. Sürüler genellikle enkazın üzerinde bir sütun halinde – bazen oldukça yukarısında – asılı durur, akıntı tarafından sürüklenen yem balıklarını yakalar. Bu orta su duruşu, jiginiz morina bölgesine ulaşmadan mezgitlerin sık sık vurmasının nedenidir.
Kayalık resifler ve zirveler: Gelgiti kesintiye uğratan yüksek noktalar, kum yılanlarını ve çaça balıklarını yoğunlaştırır ve mezgitler akıntının yukarı yüzeyini ve arkasındaki girdapları devriye gezer.
Yosun kenarları ve kaya alanları: Özellikle Avrupa pollack'ı için, yosun ormanının açık zemine karıştığı yer, ana pusu bölgesidir. Yemleri kalınlığın içine değil, kenar boyunca çalıştırın.
İnsan yapımı kıyı yapıları: İskeleler, dalgakıranlar, iskele kazıkları ve liman duvarları, genellikle kolay atış mesafesinde ve genellikle ilk ve son ışıkta istekli olan daha küçük "liman mezgitlerini" barındırır.
Mezgitler bu alanın çoğunu, altlarındaki deniz tabanına sıkıca beslenen mezgitlerle paylaşır – eğer işaretleriniz balıkları üzerinde kümelenmiş yerine dibe sıkıca yapışmış gösteriyorsa, mezgit rehberindeki taktikler o gün size daha iyi hizmet edebilir.
Gelgit Pencerelerinde Avlanın
Mezgitler akıntı besleyicileridir. Akan gelgit, kum yılanlarını, çaça balıklarını ve ringa balıklarını yapının yanından iter ve sürü onları yakalamak için harekete geçer; durgunlukta, konveyör durur ve vuruş da sık sık onunla birlikte ölür.
Akıntıya göre plan yapın: Birçok bölgede, yeni bir gelgitin ilk saatleri, bir batık veya resif üzerinde akıntı oluşurken, en güvenilir penceredir. Bazı işaretler çekilme, bazıları ise yükselme gelgitinde daha iyi av verir – yerel bilgi ve tekrarlanan ziyaretler bunu çözer.
Gelgit yırtıkları ve burunlar: Akıntının bir noktadan sıkıştığı yerlerde, yırtık çizgisi yemi yoğunlaştırır. Bir yırtığın kenarında sürüklenmek, açık zemin sessiz olduğunda balık bulabilir.
Güç her iki yönde de önemlidir: Çok az akıntı olursa balıklar pasifleşir; çok fazla olursa dibi tutamaz veya sürüklenmeyi kontrol edemezsiniz. Neap gelgitleri çok hızlı işaretlerde daha nazik olabilir, bahar gelgitleri ise yavaş olanlarda.
Tüm bunları bir gelgit tablosundan okumak pratik gerektirir – balıkçılık için gelgitleri nasıl okuyacağınız temel bilgileri adım adım açıklar. FishRadar, gelgit aşamasını, solunar pencereleri ve türlerin mevsimselliğini tam konumunuz için canlı bir 0-100 puanına dönüştürür, bu da yakıt harcamadan önce pencereyi seçmenize yardımcı olabilir.
Dikey Jigging: Temel Yöntem
Yapı üzerine metal bırakmak, tekneden mezgit avcılığının temel tekniğidir ve nesillerdir böyledir – Norveç tarzı pirkler, modern yavaş atış jigleri gelmeden çok önce saithe yakalamıştır.
Sütunu tutan bir ağırlık seçin: Derinlik ve akıntı jigi belirler ve sığ bir resif sürüklenmesi ile bahar gelgitlerinde derin bir batık arasında ihtiyaçlar büyük ölçüde değişir. Test basittir: balık bölgesine ulaşmalı ve düşüşte temas halinde kalmalısınız.
Mezgit sarımı: Dibe (veya balıkların göründüğü derinliğe) bırakın, ardından on ila yirmi tur sabit bir şekilde yukarı sarın veya sütunda yukarı doğru kaldırıp bırakın. Mezgitler yükselen avı kovaladığı için, onlardan uzaklaşan bir jig genellikle vuruşu tetikler.
İlk vuruşta durmayın: Kancalanmadan gelen bir tıkırtı genellikle bir takipçi anlamına gelir. Jigi hareket ettirmeye devam edin – hızlanmak, meraklı bir balığı duraklamaktan daha sık dönüştürebilir.
Dikey jigging yeni bir alansa, ekipman, düğümler ve temel ritimler yeni başlayanlar için jigging bölümünde adım adım ele alınmıştır.
Tüyler, Sabikiler ve Damla Takımları
Bir ağırlık veya jigin üzerindeki çok kancalı takımlar geleneksel bir mezgit yöntemidir ve bir sürü teknenin altında yoğunlaştığında hala yerlerini korurlar.
Tüy veya karides sineği dizileri: Üç ila altı damla kanca, tüyler, sim veya küçük yumuşak yemlerle süslenmiş, altta bir pirk veya düz kurşun ile. Sürünün içinden indirin ve yavaş kaldırmalarla çalıştırın.
Sabiki tarzı takımlar: Uskumru ve ringa balığı için satılan küçük kancalı yem takımları, iskelelerden ve rıhtımlardan liman mezgitlerini de kolayca yakalar – çocukları bu türle tanıştırmak için iyi bir yoldur.
Jigin üzerinde bir teaser: Ana jiginizin üzerine bağlanan tek bir damla sineği veya küçük shad bile şansınızı ikiye katlayabilir ve mezgitler bazen büyük yemin altındaki küçük teaser'ı tercih eder.
Çoklu kancalamaya dikkat edin: İki veya üç mezgitin farklı yönlere çekmesi, hafif ekipman üzerinde kaostur. Büyük balıkların olası olduğu yerlerde, birçok balıkçı daha güçlü kancalarda bir veya iki damlaya düşer.
Bunları avlamadan önce yerel kuralları kontrol edin – bazı bölgeler hat başına kanca sayısını sınırlar.
Yumuşak Plastikler ve Yavaş Sarım
Batıklar ve resifler üzerindeki Avrupa pollack'ı için, uzun izli yumuşak plastik yaklaşımı, metale kanıtlanmış bir alternatiftir.
Uçan yaka fikri: Bir bom veya üç yollu fırdöndü, kurşunu taşır, arkasında uzun bir iz – genellikle birkaç fit – bir jighead'e veya paddle-tail shad veya ince jöle solucanı gibi ağırlıksız yumuşak plastiğe gider.
Sarım tekniktir: Dibe indirin, ardından yavaş ve sabit bir şekilde yukarı sarın, turları sayın. Yirmi veya otuz tur yukarı çıkarın, tekrar aşağı bırakın, tekrarlayın. Bu tırmanışın bir yerinde balıkların istediği derinlik vardır ve sayım size oraya geri dönmenizi sağlar.
Vuruşa direnin: Bir pollack genellikle taahhüt etmeden önce kuyruğu ısırır. Çekmeleri hissederseniz, aynı hızda sarmaya devam edin – erken vurmak genellikle yemi uzaklaştırır. Olta nihayet katlandığında, balık onu yakalamıştır.
Vuruş ve Dalış
Mezgitler, morina ailesinin en sert savaşçıları olarak kabul edilir ve mücadelenin kendine özgü bir şekli vardır.
İlk dalış tehlikelidir: Kancalanmış bir mezgit, geldiği yapıya doğru hızla dalar. Bir batık üzerinde, bu ilk koşu takımlara mal olur – misinanızın dayanabileceği sınırlar içinde, balık eve ulaşmadan onu döndürecek kadar sağlam bir kalama ayarlayın.
Tekrarlanan dalışlar bekleyin: Teknenin yakınında bile, mezgitler sık sık tekrar aşağı doğru atılır. Oltayı bükülü tutun ve son birkaç metreyi acele etmeyin.
Derin işaretlerde barotrauma gerçektir: Derin sudan hızla çekilen balıklar salıverildikten sonra hayatta kalamayabilir. Mezgitleri salmayı düşündüğünüz yerlerde, daha sığ işaretlerde avlanmak ve balıkları sabit bir şekilde yukarı çıkarmak onlara daha iyi bir şans verir; salıverme yöntemleri hakkında yerel rehberlik bölgeden bölgeye değişir.
Tekneye Karşı Kıyı: Dürüst Bir Karşılaştırma
Her ikisi de işe yarar – ancak neredeyse farklı balıkçılık türleridir ve bunu bilmek adil olur.
Tekneden daha büyük balıkların genellikle yaşadığı batıklara, derin resiflere ve açık deniz zirvelerine ulaşabilir, gelgit pencerelerini takip edebilir ve işaretlenmiş sürüler üzerinde dikey jigging yapabilirsiniz. Çoğu büyük mezgit tekne balığıdır.
Kıyıdan çoğunlukla iskeleler, rıhtımlar, dalgakıranlar ve yakınında derin su bulunan kaya işaretleri etrafındaki daha küçük liman mezgitlerini avlarsınız. Şafak, alacakaranlık ve ışıklı liman kenarlarında karanlık sonrası seanslar genellikle verimli saatlerdir; hafif spin takımı, küçük metaller, sabikiler veya bir jighead ve shad bunu karşılar.
Derin kaya işaretleri kıyı istisnasıdır: Birleşik Krallık, İrlanda ve Norveç'in bazı bölgelerinde, dik kaya çıkıntıları atış mesafesinde gerçek derinliğe iner ve oradaki kıyı balıkçıları saygın pollack ve saithe ile karşılaşabilirler – bu da zorlu zeminin gerektirdiği takılma kayıplarıyla birlikte.
Hiçbir yol balık garantisi vermez. Mezgitler sürüler halinde hareket eder ve geçen hafta balık veren bir yer bugün boş olabilir.
Anlamlı Takım
Başlamak için özel ekipmana ihtiyacınız yok, ancak birkaç seçim balıkçılığı kolaylaştırır.
Tekne jigging'i: Kısa, hızlı aksiyonlu bir olta, sağlam bir makara ve örgülü ana misina – örgünün düşük esnekliği, çok derindeki bir vuruşu hissetmenizi ve jig ile temas halinde kalmanızı sağlar.
Şok emici bir lider: Örgünün önündeki mono veya florokarbon, ani dalışları yastıklar ve batık ve kaya etrafındaki aşınmayı yönetir.
Kıyı spin avcılığı: Küçük metalleri ve jighead'leri rahatça atabilen hafif ila orta bir spin takımı. Egzotik hiçbir şeye gerek yok.
Yem renkleri: İnce gümüş metaller ve doğal veya beyaz shad'ler kum yılanlarını ve çaça balıklarını taklit eder ve güvenilir başlangıç noktalarıdır; daha parlak desenler renkli suda denemeye değerdir.
Mevsimler, Boyutlar ve Kurallar
Mezgitler, Kuzey Atlantik'in serin su balıklarıdır – bir tarafta New England ve Atlantik Kanada, diğer tarafta Birleşik Krallık, İrlanda ve İskandinavya. Mevsimsel desenler bölgeden bölgeye büyük ölçüde değişir: birçok bölgede balıklar yıl boyunca su sıcaklığına göre daha sığ veya daha derin sulara hareket eder ve yerel raporlar herhangi bir genel kuraldan daha iyidir.
Yönetmelikler de aynı derecede değişir. Minimum boyutlar, av limitleri ve kapalı alanlar ülkeler ve bölgeler arasında farklılık gösterir ve değişir – bir şeyleri tutmadan önce suyunuz için geçerli kuralları her zaman kontrol edin. Stokların baskı altında olduğu yerlerde, daha büyük üreme boyutundaki balıkları dikkatlice salmak, yasanın izin verdiğinden bağımsız olarak edinilmesi gereken değerli bir alışkanlıktır.
Mezgitler, üç boyutlu düşünen balıkçıları ödüllendirir: yapıyı bulun, gelgitin akmasını bekleyin ve batığın altındaki deniz tabanı yerine batığın üzerindeki sütunda avlanın. Bu üçünü doğru yaparsanız, balıkçının kontrol edebileceği her şeyi yapmış olursunuz – gerisine balıklar karar verir.